Het was nog even spannend, kan ik wel of niet meedoen in Maasluis. Op de een of ander manier hangt er een vloek voor mij op deze wedstrijd, vaak kan of mag ik niet voluit lopen. Door een val vd trap, val met de fiets, uitglijden op de brug en meer van dit soort “lompe” dingen. Nu heb ik een rare beweging gemaakt met mijn knie tijdens de loopscholing, irritant plekje.  De fysio vond geen dingen die kapot waren, irritatie en mocht lopen van hem mits het ontspannen was. Oke, daar gaan we dan, op deze  vroege zondagmorgen naar Maassluis op de fiets, prachtig weer, beetje frisjes. Alle (bijna) OphorstRunners waren in de sporthal en we gingen gezellig met zijn alle inlopen. Daarna omkleden, singlet, korte broek en veel vet op de armen en benen tegen de kou. Naar het startvak waar we zo dicht op elkaar stonden, je kon geen kou krijgen. De start was even vreselijk druk maar viel niet. Hoorde Romy me bij bocht 1 al aanmoedigen, leuk. Het eerste stuk, beetje wind tegen, ging zo soepel. Vele vroegen aan mij welke tijd ik wilde lopen. Ontspannen was mijn enige antwoord. Bij Maasland onder de A20 door en langs de snelweg en polder lekker voor de wind rennen. Marieke liep voor me, was goed, eigen tempo blijven lopen, de wedstrijd duurt nog lang. Tunnel onderdoor en daar de scheiding van de 10 km en 21.1 km. 2 mannen bleven bij me lopen, een heerlijk groepje De ene had nooit sneller dan 1.28 gelopen. Zei mee te gaan tot hij zou “sterven”, hoop het niet voor hem. Mijn eigen Westland in, veel mensen langs de kant, echt leuk als ze je naam noemen. De groep was aardig groter geworden en Marieke zat ver achter me, liep eerste  vrouw. Tot mijn verbazing en opluchting liepen we tussen de kassen door terug naar Maassluis. Waar voelt een Westlandse zich beter thuis dan tussen de kassen? Tevens was de wind hier nauwelijks voelbaar. Vele snellere mannen haalde we hier in. De jongen naast me vond het sneu voor de atleten die stuk zaten en wij ontspannen voorbij liepen. Ik zei dat ik dat wel een lekker moment van de wedstrijd vindt, weten dat je nog goed zit. Dan, tussen 19 en 20 km, hoog op de dijk, tegen wind en een koude wind. De groep was zo goed en werkte zonder een woord te zeggen goed samen. Om en om liepen we op kop, perfect mannen. Dan de Maasdijk en nog 1 km te gaan. Dijkje op en af, het deerde me niets, zo soepel ging het. Kon ook nog steeds kletsen, wat ik veel gedaan heb onderweg Op naar de finish. De speaker kreeg me in de gaten en zei dat ik voor de 11e keer hier in Maassluis als eerste vrouw over de finish kwam. 1.23.24, niet slecht op een ontspannen gelopen wedstrijd. Journalist AD meteen op me af, kort gesprek. Atleten vragen naar hoe het ging en toen kreeg ik het koud, zo koud. Snel naar de sporthal en lange broek ed aan. Ruim 2 km uitgelopen met een aantal OphorstRunners, opgewarmd kwamen we de hal binnen. Douchen, prijsuitreiking, napraten over de race. Om 17.00 uur stapte ik op de fiets en met een heel goed gevoel over deze wedstrijd, niet alleen die van mij, zeker ook de goede prestaties van de OphorstRunners, zo fietste ik terug naar het Westland. En de knie? goed gegaan, kijken wat de fysio ervan vindt morgen

Vannacht de jaarwisseling goed gevierd. De vrienden van onze zoons waren aanwezig. Kan zeggen dat het super gezellig was. Het was 2.30 uur toen ik in mijn bedje lag. Vanmorgen lekker uitslapen, ontbijten en dan!!!!!! De Nieuwjaarsduik 2012. De warming up gebeurde op de fiets, niet als verkleumd het water in.

Met  de volgende mensen het water in, was best lekker.

Tot twee maal toe het water in gedoken.

Vanaf deze plek in het water wil ik alle lezers van mijn weblog een heel gelukkig Nieuwjaar wensen.  

Oudejaarsdag, de Silvestercross wordt weer gehouden. Na Linschoten had ik me ingeschreven en had er zin in. Ook Koos vindt dat deze wedstrijd erbij hoort op oudejaarsdag.

Het is wel even rijden na Soest, 1 uur en 11  minuten. Worden we naar een parkeerplaats gewezen die op 1 km lopen ligt vanaf de atletiekbaan. daar kon ik mijn startnummer ophalen. Opspelden en toen in draf na het passagepunt van de cross. Wilde Spas een keertje zien lopen maar dan moest ik wel opschieten. Ik was op tijd en ontspannen kwam Spas voorbij, zag er echt goed uit. Ik naar de tent en omkleden. Het was niet koud maar wel druilerig, beetje miezerregen, je wordt er wel nat van. Korte broek, singlet, armen en benen in het vet, broek en jasje eroverheen en snel inlopen. Nog even langs de WC, de darmen maken vandaag overuren, niet fijn. Het inlopen voelt goed en maak me niet ongerust over de darmen, ook de miezerregen was opgehouden. Voor de start nog een maal naar de wc, dan klaar voor de start. Jeetje, het was gewoon warm in vergelijking met voorgaande jaren. De start, zoals gewoonlijk waardeloos bij mij, kan alleen op souplesse door het losse zand, de rest gaat als een komeet weg. Eenmaal in het bos kan ik vaart maken en gok op hun te snelle start. het ging goed in het bos en haalde veel atleten in. Het nadeel was dat de maag tegen ging sputteren, ik was erg misselijk. Het tempo was oke maar voelde dat ik er niet nog een schepje boven op moest doen want dan zouden er meerdere schepjes uit mijn maag in het zand verdwijnen. De zandheuvel na 1 ronde ging goed. lekker op souplesse erdoorheen en dan het bos. Hup weer enkele meiden inhalen. daar zag ik Anne (MA) lopen en haalde haar in.

Op de zandheuvel, bij de splitsing finish of doorgaan, haalde ze me weer in en finishte. Ik mocht nog een rondje, vond het niet erg want dit tempo voelde goed en ik liep lekker ontspannen hard, beetje vliegend voelde het. Nu het minder druk was, was het omzeilen van wortels, afgezaagde boomstronkjes ed veel beter te zien en met meer snelheid kon ik er langs vliegen.

De afdaling ging lekker, de passage het duin op was even “ploeteren”  maar als 1e V45+ passeerde ik de finish in 26.15. heel tevreden maar heel misselijk, brrrrrr.) Ondanks dat ik het warm had, snel wat kleding aangedaan, geen zin in kou op het podium.

Mooie huldiging, roos, beker en applaus. daarna gaan uitlopen voor een half uurtje. Kon ik de prominenten mannen aanmoedigen. De misselijkheid zakte iets en voelde me meteen een stuk beter. Het begon nu weer wat te regenen maar erg nat werd ik er gelukkig niet van. Daarna met Koos de hele km weer terug gewandeld naar de auto. Rond 16.30 uur waren we thuis, klaar voor het oudejaars/nieuwjaarsfeest. Als alles goed met de buik gaat morgen de nieuwjaarsduik in Monster. Heb een aantal buren zo gek kunnen krijgen, leuk.

Met dank aan Jan Zuidema.   Hij heeft het 50 minuten durende filmpje van de WOS met daarin 8 Westlandse sporters, trainers, ingekort tot 10 minuten. Wat rest is het blok met de rugby speler Duncan en mijn persoon.

Zie;    http://olympus70.nl/pages/olympustv.php?action=view&olympustv_id=241

De cross die 2 jaar niet gehouden is door barre weersomstandigdheden. Het is een heerlijke cross zo op de tweede kerstdag. Blij dat ik dit jaar weer kon gaan rennen in de duinen. Op tijd uit bed  en om 10.30uur zat ik op de fiets naar Haagatletiek. Een prachtige fietstocht in 11°C, veel wind en een stralende zon. Na een startnummer gehaald te hebben, omkleden. Niet veel aan vandaag, kort broekje en singlet is meer dan genoeg. Inlopen en nam de ronde die ik tijdens het training geven hier bij Haag altijd liep in de zomer maanden. Eenmaal bij het veldje kwam ik veel bekende tegen en we  kletste tot het startschot viel. Het was meteen heftig, de hoge heuvel  met uitgesleten trap op. Eenmaal op het hoogste punt de afdaling die link was. Veel stenen, wortels en door het water leeggespoelde paden. Bijna beneden lagen metalen rijplaten, ze lagen daar erg ongelijk gerangschikt. Ging op een plaat staan die aan het einde omhoog stond. Voetje erop en daarna werd ik als een raket gelanceerd, mooi rechtop kwam ik in het zand terecht.

26 December 2011
By carlaophorst on 22:03